Մոնա 5 տարեկան

-Մամա,էս ձախ քիթս խուտուտա գալիս։
………

Երթուղայինում.
-Մոնա, խնդրում եմ, երբ տուն հասնենք նոր կերգես,ախր բոլորը հոգնած են,աշխատանքից տուն են վերադառնում։
Անդադար երգերը շարունակվում են։
-Մոնա ջան, վարորդը մեղք է, շատ քիչ մնաց,հասնում ենք։
-Ինչքան մնաց,մամ?
-Մոտ 4 կանգառ։
-Լավ, ես կհաշվեմ մինչև 100ը ու կհասնենք’ 1,2,3………56….……
Էդպես առանց երգելու տուն հասանք։

-Մամա,ի՞նչ ասեցիր;
-Ասեցի սրտիկս ես:
-Չէ,դրանից առաջ։
-Ասեցի կոմպոտդ խմիր:
-Չէ,մամա,էդ չէ,ուրիշ։
-Ասեցի սիրում եմ քեզ։
-էէէ,չէ,մամա,ասեցիր,բալիկս, այո’,կարող ես ռաֆաելո ուտել։

Մոնա,խնդրում եմ,շնչիս մի կանգնիր,սպասիր,հիմա կվերջացնեմ
-Մամա,ի՞նչի չշնչեմ,բայց ես ուզում եմ շնչեմ։

– Մոն ջան,որ խնդրեմ սառնարանից խնձորի հյութը կբերե՞ս։
-Բայց ես չգիտեմ դա որնա…
-Վրան խնձոր է նկարված։
-Բա որ ես շփոթեմ ու հյութի փոխարեն իսկական խնձոր բերե՞մ։

– Մամա ջան, ինձ ոչ մի կոնֆետ, ոչ մի նվեր պետք չի ֆեյայից, ես չեմ սիրում իրա նվերները , ես դեռ փոքր եմ, ես քո պուճուրիկն եմ, ես մենակ քեզ եմ սիրում , մենակ դու ես լավը……
Դե արի ու էսքանից հետո համոզի, որ մենակով քնի էլ ինչ ֆեյա….. հետո ինչ որ արդեն քնելու ժամին լույսա …… ամեն անգամ պլստումա ծիպուկը։

Categories:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s