Ջրվեժի արգելոց․ Время поэзии

Նախագիծը Մարիամ Քալանթարյանի։

Հետաքրքիր, ոգեշնչող մթնոլորտում ընթերցանությանը խթանող բնության գրկում կարդալ, ասմունքել, մտորել, զրուցելու լավ հնարավորություն է։ Զբոսնել, գտնել քեզ համար հոգեհարազատ անկյուն և ոգեշնչված ընթերցել․․․․․երանելի օր էր։

Սովորողների լուսաբանումներ՝

Сегодня состоялся долгожданный проект”Время поэзии”. Джрвежский заповедник встретил нас всем своим осенним окрасом и трагичным холодом. Озеро застыло в предвкушении зимушки матери и создавало очень необыкновенно красочную картину,где мы были всего лишь авторскими мелочами. Местоположение проекта было выбрано не зря.Каждый участник находил для себя укромное местечко и зачитывал выбранное собой стихотворение Сергея Александровича.

Там было не вооброзимо красиво . Это была та чарующая осенняя пора, когда весь лес словно погрузился в цветные сны. Всё вокруг полыхало золотисто-жёлтым, алым и апельсиново-оранжевым. Лесные тропы были усеяны шуршащими листьями — будто осенний почтальон обронил десятки ярких бумажных писем.А озеро замёрзло, и часть берёзовых листьев впаялась в лёд – будто золотые монеты.Каждый участник искал себе место по душе что бы прочесть Есенина наидастойнейшим оброзом.

Բոլորս արտասանում էինք Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծությունները, զբոսնում էինք, վայելում բնությունը պոետիկ միջավայրում:

Չեմ կարող բառերով փոխանցել այն գեղեցկությունը, որը տիրում էր այնտեղ ու այն զգացողությունները, որոնք ստացա այնտեղ։ Իսկական հեքիաթ, իսկական պոեզիայի ժամ… Զբոսնեցինք, վայելեցինք աշնան ավարտը, նաև տեսանք առաջին ձյունը, քանի որ քաղաքում դեռ ձյան տեղումները թույլ են։

Իրոք, չէի պատկերացնի, որ Երևանի տարբեր ծայրերում այդքան եղանակի տարբերություն կարող է լինել։ Այնքան սառն էր այնտեղ, որ լիձը սառել էր։ Բնականաբար բոլորս ժամերով այդ լճի մոտ նկարվեցինք և նկարեցինք։ Հեքիաթային վայր էր։ Շուրջ դեղին տերևներ՝ ծածկված սպիտակ շերտով, դու՝ շրջապատված ընկերներով, և իսկապես այդ վայրում մոտիվացիա էիր ստանում։

Ջրվեժի արգելանոցում մենք կարողացանք ստեղծել մեր ջերմ մթնոլորտը և անցկացնել նախագիծը բարեհաջող։ Մեր օրն անցավ հագեցած հետաքրքիր և շատ ռոմանտիկ Сергей Есенин-ի բանաստեղծությունների շնորհիվ։

Այնտեղ շատ սիրուն էր,ես գնացել եմ ամառը անտառապարկ, բայց չգիտեի որ այդտեղ կա լիճ:

Եղանակը այնքան լավն էր, որ չէի ցանկանում վերադառնալ, տարվել էի և վայելում էի բնությունը։ Շատ ուրախ օր եմ ունեցել, և կցանկանայի ճամփորդությունները լինեն շարունակելի։

В начале ноября колледж сделал проект, который дал нам возможность прочитать стихи Сергея Есенина и насладиться осенней природой в лесу , поэтому мы поехали в Джрвеж.

Ամեն ինչ լավ էր ՝ եղանակը, վայրը և տրամադրությունը: Ես կցանկանայի կրկին վերադառնալ այնտեղ:

Categories:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s